Przejdź do treści

Dokumentacja

Wszystko, czego potrzebujesz, żeby przejść od instalacji do zespołu agentów pracujących nad twoim repozytorium. Aplikacja ma te same wskazówki na ekranie powitalnym; ta strona to wersja, którą przeczytasz przed instalacją.

Czego potrzebujesz

SuperDevSpace steruje CLI agenta, które już masz. Przed pierwszym uruchomieniem przygotuj:

  • macOS 13 Ventura lub nowszy na Apple silicon, 64-bitowy Windows 10 lub 11 albo 64-bitowy Linux (Ubuntu 22.04+, Debian 12+, Fedora 38+).
  • Git oraz repozytorium, nad którym ma pracować zespół, sklonowane lokalnie.
  • Co najmniej jedno zainstalowane i zalogowane CLI agenta — Claude Code, OpenAI Codex, Gemini CLI, Aider, Qwen Code, Cursor CLI lub OpenCode. Aplikacja sprawdza, które znajduje, i podaje polecenie instalacji pozostałych.
  • Subskrypcja lub klucz API do tego CLI. Zostaje między tobą a jego dostawcą; SuperDevSpace nigdy go nie widzi i nigdy nie odsprzedaje dostępu do modeli.

Instalacja i logowanie

Pobierz instalator ze strony pobierania; widać tam, które wersje już wyszły. Wersja na macOS (Apple silicon) jest podpisana, poświadczona notarialnie i sama się aktualizuje. Instalator dla Windows startuje jako beta, która nie jest jeszcze podpisana cyfrowo, więc SmartScreen zapyta raz (Więcej informacji › Uruchom mimo to). Na Linuksie weź AppImage (sam się aktualizuje) albo .deb / .rpm dla swojego menedżera pakietów. Każdy opublikowany plik ma podane SHA-256, więc możesz go sprawdzić przed otwarciem.

Przy pierwszym uruchomieniu aplikacja poprosi o założenie konta lub zalogowanie (e-mail, Google, GitHub lub Apple). Nowe konto zaczyna 14-dniowy okres próbny Premium bez karty. Konto przechowuje twoją subskrypcję i listę urządzeń — nic o twoim kodzie.

Twoja pierwsza organizacja

W SuperDevSpace każde repozytorium to organizacja: własny zespół, tablica i pamięć. Ekran powitalny przeprowadzi cię przez trzy kroki:

  1. Dodaj organizację: nadaj jej nazwę i wskaż folder repozytorium.
  2. Wybierz zespół: role (frontend, backend, QA, reviewer, designer i inne), nadaj każdemu agentowi imię i, jeśli chcesz, dodatkowe instrukcje. Kolejnych dodasz później.
  3. Uruchom managera. Otwiera się jako prawdziwa sesja CLI agenta w karcie terminala, którą widzisz i w której możesz pisać.

Wydaj polecenie

Powiedz managerowi zwykłym językiem, czego chcesz — wpisz to w jego terminalu lub czacie albo podyktuj. Manager robi to, co zrobiłby lead:

  1. Otwiera sprint i rozbija polecenie na zadania na tablicy, każde z krótkim briefem.
  2. Zatrudnia workera do każdego zadania. Każdy worker to osobna sesja CLI w osobnej karcie terminala, z własnym git worktree na własnym branchu.
  3. Przegląda raport każdego workera, robi squash merge brancha do twojej linii i prosi o poprawki, gdy coś jest nie tak.
  4. Na koniec oddaje ci jeden zbiorczy raport.

Możesz wejść w każdej chwili: każdy agent ma widok czatu i swój prawdziwy terminal, a każda zmiana pojawia się jako diff obok rozmowy, z której wyszła.

Worktree i skrypt konfiguracyjny

Workerzy nigdy nie dzielą jednego checkoutu. Każdy dostaje git worktree we własnym folderze danych aplikacji (nie w twoim repozytorium), a każda zakończona tura jest commitowana na branchu workera, więc nic nie istnieje wyłącznie w niezacommitowanym folderze.

Świeży worktree ma tylko to, co śledzi git. Jeśli twoje repozytorium ma .super/scripts/setup-worktree.sh, aplikacja uruchamia go w każdym nowym worktree, zanim wystartuje worker, z SUPERDEV_MAIN_REPO wskazującym na twój główny checkout. Submoduły inicjalizuje za ciebie.


              #!/usr/bin/env bash
set -euo pipefail
# Copy local-only files from the main checkout
cp "$SUPERDEV_MAIN_REPO/.env" .env 2>/dev/null || true
# Install dependencies
pnpm install --frozen-lockfile
            

Zgody i pytania

Gdy agent potrzebuje decyzji — prośba o uprawnienia, wybór między dwoma podejściami — pyta ciebie, zamiast zgadywać. Pytanie pojawia się na górze przestrzeni roboczej i zostaje tam, dopóki nie odpowiesz.

Aplikacja na telefon, która pokazuje tę samą tablicę, agentów i oczekujące pytania, trafi do App Store; dziś to beta na zaproszenie.

Popraw stronę, wskazując ją palcem

Otwórz dev server swojej aplikacji w panelu przeglądarki i wybierz element. Inspector pokazuje łańcuch komponentów pod kursorem z plikiem i linią każdego z nich, a potem wysyła agentowi element, zrzut ekranu i twoją notatkę. Działa z Vite, Next.js i stronami statycznymi.

Wybór CLI

CLI wybierasz dla każdej organizacji osobno. Claude Code to ten, którym aplikacja dziś posługuje się biegle — hooki, wznawianie sesji, narzędzia MCP i odpowiedzi na prośby o uprawnienia. Pozostałe sześć uruchamia się i działa; aplikacja oznacza je jako eksperymentalne i mówi, które dodatki nie są jeszcze podpięte, zamiast po cichu zawodzić.

Co opuszcza twój komputer

Agenty działają jako lokalne procesy na twoich lokalnych repozytoriach. Twój kod źródłowy, prompty, wyjście terminala i ścieżki plików nigdy nie trafiają na nasze serwery. Usługa konta przechowuje konto, stan subskrypcji i listę urządzeń; polityka prywatności wymienia każde pole.

Coś nie działa?

Napisz na [email protected], co już sprawdzono i co pojawiło się na ekranie — przeczyta to człowiek. Zgłoszenia bezpieczeństwa wysyłaj na [email protected].

Pobierz [email protected]